Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Μετρό Αθήνας και Θεσσαλονίκης

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
Πέρασε γοργά, όπως κάθε χρόνο, το καλοκαίρι. Είναι συνηθισμένο τα τελευταία χρόνια οι κυβερνώντες να εκμεταλλεύονται τη θερινή ραστώνη και να περνούν από τη Βουλή αντιλαϊκά νομοσχέδια. Το φετινό καλοκαίρι είχαμε συνεχείς ανακοινώσεις από κυβερνητικούς εκπροσώπους για την πορεία των έργων που εκτελούνται στη χώρα μας. Δυσάρεστη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι για έργα που είναι αναγκαία να πραγματοποιηθούν στο βορειοελλαδικό χώρο δεν υπήρξε καμία αναφορά.
Οι συνεχείς ανακοινώσεις για τον προγραμματισμό και την υλοποίηση έργων στην Αττική αλλά και σε άλλες περιοχές εκτός Βόρειας Ελλάδας δε μας αιφνιδίασε, αφού είναι γνωστό ότι αυτό συνέβαινε πάντα.
Μεγάλης προβολής έτυχε απ' όλα τα ΜΜΕ η ανακοίνωσε της νέας γραμμής 4 του μετρό της Αθήνας, προϋπολογισμού ενός δισ. ευρώ, μήκους εννέα χιλιομέτρων, από το Αλσος Βεΐκου έως τον Ευαγγελισμό, με εννέα σταθμούς, η οποία έχει ενταχθεί στον αναπτυξιακό προγραμματισμό 2014 – 2020.
Συμπληρώνονται 70 σταθμοί, (61 σταθμοί ήδη λειτουργούν) με τη νέα γραμμή του μετρό της Αθήνας. Η υλοποίησή του ξεκίνησε το Νοέμβριο του 1992 και τον Ιανουάριο του 2000 άρχισαν να λειτουργούν τα πρώτα τμήματα των νέων γραμμών Σεπόλια – Σύνταγμα με επτά σταθμούς και Σύνταγμα – Εθνική Αμυνα με επτά επίσης σταθμούς. Η συνέχιση υλοποίησης του έργου μέχρι τις ημέρες μας είναι εντυπωσιακή για τα ελληνικά δεδομένα. Το άλλο μετρό του ελλαδικού χώρου, που πρόκειται να γίνει στη Θεσσαλονίκη, ακόμη περιμένει... καρτερικά. Οι πολίτες αυτής της πόλης αλλά και όλοι οι βορειοελλαδίτες έχουν αρχίσει να χάνουν τις ελπίδες τους για την κατασκευή του. Οι ημερομηνίες υλοποίησής του από τους υπευθύνους συνεχώς μεταβάλλονται, ενώ ο αρχικός προγραμματισμός για την παράδοσή του το 2012 έχει ξεπεραστεί εδώ και δύο χρόνια.
Είναι γνωστό ότι το 2003 αποφασίστηκε η κατασκευή του ως δημόσιου έργου με τη χρηματοδότηση του Ελληνικού Δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η σύμβαση με την ανάδοχο κοινοπραξία υπογράφηκε τον Απρίλιο του 2006 και την ίδια χρονιά στα τέλη Ιουνίου ξεκίνησε η πολυπόθητη κατασκευή του.

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

Ηλιόλουστες...καρδιές

Κορυφώνεται μέχρι την Παρασκευή η έξοδος για το Δεκαπενταύγουστο, που τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί ως η μεγαλύτερη γιορτή της Ελληνικής Επικράτειας. Ιδανικό είναι να βρεθούμε στη Χαλκιδική ή σε ένα από τα πολλά νησιά της χώρας μας που κρατούν τις παραδόσεις των ημερών. Είναι τόσο πολλές οι Παναγίες στην Πατρίδα μας, όσα και τα θαύματα που περιμένουμε να συμβούν. Για να συμβεί το θαύμα όμως πρέπει να το πιστεύεις, να έχεις καθαρή καρδιά. Να απορρίπτεις τη σπουδαιότητα και το κυνήγι της άσκοπης καταναλωτικής κραιπάλης επιδεικνύοντας κοινωνική αναλγησία.
Τα αντίθετα ακριβώς έπραξαν η οικογένεια Ζομπολά, που ζουν με τα τρία τους παιδιά σε ένα ωραίο σπίτι στη Βρετάνη. Ο πατέρας, έμπορος ελληνικών προϊόντων, και η μητέρα, εκπαιδευτικός. Μπήκαν στο πρόγραμμα της κοινωνικής βοήθειας της Γαλλίας (που σκοπό έχει να στηρίξει τις πτωχές οικογένειες με διάφορους τρόπους) και φιλοξένησαν για 15 μέρες τη μικρή Γαλλίδα Κασσάνδρα από τη Μάρνη. Η 11χρονη Κασσάνδρα μένει με τα τρία αδέλφια της σε εργατικές κατοικίες και οι γονείς της δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν διακοπές στα παιδιά τους. Είναι ένα από τα 100.000 παιδιά που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα φιλοξενίας από οικογένειες που διαθέτουν ωραία σπίτια σε ηλιόλουστα μέρη με... ηλιόλουστη καρδιά. Η ελληνική οικογένεια Ζομπολά αισθάνεται ότι η παρουσία της Κασσάνδρας στο σπίτι τους ήταν πολύ σημαντική για τα δικά τους παιδιά. Εγιναν περισσότερο υπεύθυνα, όπως είπαν. Ισως είναι καιρός να ακούσουμε τους ποιητές, είπαμε, ο Αύγουστος είναι ο μήνας τον ποιητών.
Ας διαβάσουμε Σεφέρη: Μεγάλος πόνος έχει πέσει στην Ελλάδα. Τόσα κορμιά ριγμένα, στα σαγόνια της θάλασσας, στα σαγόνια της γης, τόσες ψυχές δοσμένες στις μυλόπετρες σαν το σιτάρι. Και οι ποταμοί φούσκωναν μες στη λάσπη, το αίμα, για ένα λινό κυμάτισμα, για μια νεφέλη, μιας πεταλούδας τίναγμα, το πούπουλο ενός κύκνου, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου του Περιφ. Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Διχόνοιες...

«Ο,τι κι αν έχει συμβεί και το έχουμε ζήσει, από τη μια στιγμή στην άλλη μένει πίσω μας». Αυτό το γαλλικό απόφθεγμα θυμήθηκα συλλογιζόμενος την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας. Πίσω μας έχουμε αφήσει πολλά δυσάρεστα που μας ταλαιπωρούν σήμερα και, απ' ό,τι φαίνεται, και στο εγγύς μέλλον. Γιατί αποδείχθηκε πως αυτή η κρίση ήταν γερή - δυνατή και όχι μια μικρή καλοκαιρινή μπόρα που μας αλλάζει για λίγο τα σχέδιά μας. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ανατροπές και συνέπειες αμετάκλητες. Ζούμε το μεγαλύτερο κύμα ύφεσης μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια από τις πιο σοβαρές συνέπειες είναι η συνεχής μετανάστευση της νεολαίας, αδειάζει η χώρα μας όπως είναι επόμενο από την έλλειψη επαγγελματικού ορίζοντα στο παρόν και στο μέλλον. Απ' ό,τι φαίνεται το δημόσιο χρέος θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για πολλές επόμενες γενιές που θα παραμείνουν στη χώρα μας.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «Ρόιτερς», η μνημονιακή σύμβαση θα αντικατασταθεί με νέα σύμβαση εξαετούς διάρκειας που θα περιλαμβάνει τρία σημεία: πρώτον τα επιτόκια για το δημόσιο χρέος θα μειωθούν και ταυτόχρονα θα επιμηκυνθεί η λήξη των δανείων -ενδεχομένως να υπερβαίνει το μισό αιώνα. Δεύτερον: δέσμευση της Ελλάδας ότι θα υλοποιήσει στο ακέραιο τις μεταρρυθμίσεις που αφορούν τα φορολογικά χαράτσια στην ακίνητη και κινητή περιουσία, μείωση μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα του περιουσιακού πλούτου της χώρας. Τρίτον: στη χώρα μας θα χορηγηθεί επιπρόσθετη δανειακή ενίσχυση αρκετών δισ. ευρώ για να καλυφθούν τα χρηματοδοτικά κενά στη διάρκεια του νέου εξαετούς προγράμματος προκαλώντας την αύξηση του δημόσιου χρέους και τη μεγαλύτερη εξάρτηση της πατρίδας από τους δανειστές. Οσο το πρόβλημα παραμένει χρόνιο τόσο κάποιοι σπεύδουν να μπουν στα χαρακώματα: ανταλλάσσουν αιχμηρές απόψεις τη στιγμή που έχει ξεσηκωθεί θύελλα αντιδράσεων για τη φορολογική αφαίμαξη μέσω ΕΝΦΙΑ.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε χωρούν διχόνοιες...


ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου του περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας

Οι αναμορφωτές

Εν μέσω θερινής περιόδου του '14 η κοινωνία εξακολουθεί να ζει το αποτυχημένο πείραμα συνεχούς αύξησης της φορολογίας, της ανεργίας και των περιορισμών των μισθών. Από τις ατέρμονες συζητήσεις περί αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα μεταξύ υπουργών και τρόικας έχουμε εισπράξει μόνο τις συνέπειες της εξοντωτικής λιτότητας που μας έχουν επιβάλει. Δεν έχουμε ακόμη αντιληφθεί την ενίσχυση της παραγωγής, δίκαιο και σταθερό φορολογικό σύστημα, περιορισμό της γραφειοκρατίας, οικονομική ενίσχυση των επιχειρήσεων και πολλά άλλα που έχουν υποσχεθεί. Τα θετικά πλεονάσματα της Ελλάδας, όπως είναι ο τουρισμός, η μεταποίηση, η ναυτιλία, η αγροτική παραγωγή, καινοτομία δεν ενισχύονται προς το παρόν με ριζοσπαστικές προτάσεις που θα μπορούσαν από τη μία μέρα στην άλλη να αλλάξουν το τοπίο στη χώρα μας και να μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης. Λέγεται πως ο Αύγουστος είναι ο μήνας των ποιητών, αφού μερικά από τα σημαντικότερα ποιήματα έχουν γραφτεί αυτόν το μήνα. Τώρα που τον Αύγουστο η Ευρώπη κατεβάζει ρολά, σκέφτομαι τον Καβάφη πόσο επίκαιρος είναι.
Παλιές αυτοκρατορίες καταλύονται και νέες αναδύονται... Τα ιστορικά του ποιήματα μιλούν για την ακμή και την παρακμή των πολιτισμών, για τα ανθρώπινα πάθη, τη μοίρα. Δεν παραλείπω ποτέ να διαβάζω τα ποιήματά του τις ολιγοήμερες διακοπές μου (είχα την τύχη να εκδώσω όλο το έργο του) και κάθε φορά με εντυπωσιάζει πόσο διαχρονική ήταν η σκέψη του. Για το «νέο με υγείαν αρίστην» που αφού κατάντησε «σχεδόν ανέστιος και πένης» αποφασίζει «να υπηρετήσει την πατρίδα του» χτυπώντας πόρτες τριών πολιτικών με την ελπίδα ότι ένας από τους τρεις «θα τον θελήσει» έχοντας ήσυχη τη συνείδηση «για το αψήφιστο της εκλογής», αφού «βλάπτουν και οι τρεις τους το ίδιο». Στους «Αναμορφωτές»: «Για κάθε τι, για το παραμικρό ρωτούνε και εξετάζουν και ευθύς το νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν με την απαίτηση να εκτελεστούν άνευ αναβολής».

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου περιφερειακού συμβουλίου Κ. Μακεδονίας