Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Η μηχανή του χρόνου

Σύμφωνα με τον Νεύτωνα, «υπάρχει χρόνος απόλυτος, αληθινός, ορισμένος μαθηματικά, που κυλάει ομοιόμορφα χωρίς να επηρεάζεται από τίποτε έξω από αυτόν». Αργότερα, ο Αϊνστάιν ανέτρεψε τη θεωρία αυτήν, αποδεικνύοντας ότι ο χρόνος δεν είναι απόλυτος, αλλά ουσιαστικά η τέταρτη διάσταση του χώρου. Κυλάει, δηλαδή, πιο αργά ή γρήγορα, ανάλογα με την ταχύτητά μας. Με τις νέες επιστημονικές αναζητήσεις του 21ου αιώνα σχετικά με την κβαντική μηχανή, θα έρθουν στο φως και ίσως θα έχουμε τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε στη μηχανή του χρόνου.
Παίρνοντας οπτικό υλικό της εποχής μας, πιθανόν να φαίνεται αποτρόπαιο στο μέλλον, ό,τι ζούμε σήμερα να μοιάζει ένα εφιαλτικό όνειρο δίχως σταματημό. Εάν φύγουμε προς τα πίσω, ποια εποχή της Ελλάδας ήταν άραγε ιδανική; Υπάρχει κάποια εποχή της ιστορίας μας που όλα τα βασικά προβλήματα των ανθρώπων ήταν λυμένα και οι πολίτες είχαν μια κοινωνική ισορροπία;
Ο καθένας από εμάς έχει τη δική του αλήθεια, το δικό του χρόνο, το δικό του όραμα. Ο Καζαντζάκης, ένας από τους πιο γνωστούς Ελληνες συγγραφείς, φεύγοντας σε μακρινά ταξίδια, προσπάθησε να καταλάβει περισσότερο την Ελλάδα και την εποχή του.
Σήμερα η Ελλάδα «γράφει την ιστορία της» σε δύο παράλληλα σύμπαντα: αυτά που ζούμε εδώ στην πατρίδα μας εγκλωβισμένοι σε αδιέξοδες πολιτικές και αυτή που υπάρχει στο εξωτερικό με τους χιλιάδες συμπολίτες μας να έχουν σκορπιστεί σε όλα τα σημεία του ορίζοντα. Το ζήτημα της μετανάστευσης στην Ελλάδα είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Ο 6ος αιώνας π.Χ. θεωρείται ο αιώνας των μεγάλων μεταναστεύσεων του ελληνισμού. Μεγαλύτερο εφόδιο του καθενός στις περιπλανήσεις του η τεράστια ιστορία και η πολιτιστική κληρονομιά που μας ακολουθεί όπου κι αν βρισκόμαστε.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου του περιφερειακού συμβουλίου Κ. Μακεδονίας