Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Δύο αριστουργήματα για τη Θεσσαλονίκη

Διανύσαμε το μισό καλοκαίρι με όλα τα προβλήματα της χώρας άλυτα, με ιστορίες της πόλης που σβήνουν οριστικά και αμετάκλητα μαζί με τα λουκέτα που βάζει η κάθε επιχείρηση. Ανθρώπινες ιστορίες διαδραματίζονται αλλού και σ' αυτό η τεχνολογία συμμαχεί, αφού άνθρωποι κάθε ηλικίας «χάνονται»μπροστά σε μια οθόνη. Το βιβλίο όμως εξακολουθεί να κρατά τη θέση του στις καρδιές των ανθρώπων. Συντροφιά στις προσωπικές στιγμές του καθενός.
Δύο βιβλία που θα ξεχώριζα για το καλοκαίρι: «Το αποχαιρετώντας τη Θεσσαλονίκη» του Λεόν Σιακί και το καινούργιο μυθιστόρημα του Ισίδωρου Ζουργού «Σκηνές από το βίο του Ματίας Αλμοσίνο». Ο Λεόν Σιακί γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη επί οθωμανικής αυτοκρατορίας, γιος παλαιάς εβραϊκής οικογένειας. Εζησε το γύρισμα του 19ου και του 20ού αιώνα με όλα τα ταραχώδη ιστορικά γεγονότα. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, έφυγε οριστικά από την πόλη με την οικογένειά του για την Αμερική. Εγραψε με νοσταλγία τις αναμνήσεις του σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1946 με στοιχεία από την Αμερική. Το βιβλίο έχει όλα τα κατάλληλα εχέγγυα για να γίνει κινηματογραφική ταινία, αφού είναι γεμάτο στιγμές από την ιστορία της πόλης. Η μνήμη ακριβείας του Σιακί το καθιστά αξιόπιστο ιστορικό ντοκουμέντο μοναδικής αξίας για την ιστορία της Θεσσαλονίκης. Οσον αφορά την ιστορία του Ματίας Αλμοσίνο, γραμμένη γλαφυρά από τον Ισίδωρο Ζουργό, η υπόθεση μας πάει πιο πίσω, το 17ο αιώνα, μια εποχή με σπουδαία επιτεύγματα για την Ευρώπη. Οι θρησκευτικές και φυλετικές κοινότητες μαζί με τη θαυμαστή ιστορία της ιατρικής συνθέτουν ένα πολύχρωμο και πολύβουο ιστορικό μυθιστόρημα, στο οποίο τονίζονται ιδιαίτερα και άγνωστα στοιχεία της πόλης μας. Ο Ματίας Αλμοσίνο έρχεται αντιμέτωπος με τις φιλοσοφικές θεωρήσεις του Ντεκάρτ, του Σπινόζα και του Σεβί. Διαπιστώνουμε μέσα από το έργο του ότι τίποτε από αυτό που θεωρούσαμε μεσαίωνα δεν το έχουμε αφήσει οριστικά πίσω μας.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας
barbounakisbabis@yahoo.gr

Μακρύ, καυτό καλοκαίρι

Την υλοποίηση του σχεδίου ανασυγκρότησης προσπαθούμε όλοι να δούμε, όμως προς το παρόν τίποτα δεν έχει πραγματοποιηθεί. Τα μεγάλα ποσοστά φτώχειας και ανεργίας συνεχίζουν να ανεβαίνουν, οι εξαγωγές άρχισαν να δείχνουν πτωτική πορεία και οι περιβόητες επενδύσεις ακόμη δεν έχουν φανεί. Μπορεί οι επιχειρήσεις να έχουν μειώσει το κόστος τους, έχουν χάσει όμως τους πελάτες της εγχώριας ζήτησης. Μέσα σ' αυτήν τη γενικευμένη κατήφεια, που στη Θεσσαλονίκη γίνεται ιδιαίτερα έντονη με την απουσία τουρισμού, η ΔΕΗ αποφάσισε να αυξήσει τα τιμολόγια από 1η Ιουλίου. Η τήρηση των μνημονιακών απαιτήσεων που επιβάλλει το ΔΝΤ είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των λογαριασμών και δημιούργησε ανησυχία στην Ευρώπη για το πώς θα επηρεαστεί ο επιχειρηματικός κόσμος και η ευρωπαϊκή αγορά. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι πού στηρίζεται η αισιοδοξία της κυβέρνησης, μετά τον πρόσφατο ανασχηματισμό, για δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος και έξοδο της χώρας από την κρίση.
Οι πολίτες αντιμετωπίζουν συνεχώς νέα χρέη παρά τη δημοσιονομική λιτότητα. Ο οικογενειακός προϋπολογισμός συνεχώς επιβαρύνεται από οικονομικές υποχρεώσεις και όλοι «τρέμουν» την επόμενη μέρα μετά τη φορολογική δήλωση με τι νέο χρέος θα έρθουν αντιμέτωποι. Μελανό σημείο της εξόδου μας στις αγορές μετά από τέσσερα χρόνια είναι ότι έχει χαθεί η δυνατότητα έκδοσης τίτλων που διέπονται από το ελληνικό δίκαιο και πλέον τα ομόλογα εκδίδονται βάσει του αγγλικού δικαίου. Ετσι, μαζί με τη χώρα αποκλείστηκαν από τις αγορές και οι περισσότερες επιχειρήσεις. Μόνον ορισμένες μεγάλες, όπως ΔΕΗ, ΤΙΤΑΝ, είχαν πρόσβαση σε ομολογιακές εκδόσεις που συνοδεύονταν από υψηλά επιτόκια. Απ' ό,τι φαίνεται, είμαστε σε μια καλοκαιρινή εποχή όχι χαράς και ξεκούρασης, αλλά σημαντικών εξελίξεων, καθοριστικών για το μέλλον του τόπου μας.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας
barbounakisbabis@yahoo.gr

Ο,τι σπέρνεις θερίζεις

Ιούλης, μήνας της μεγάλης ζέστης, των καλοκαιρινών προϊόντων, του καλαμποκιού - το «χρυσό» προϊόν της ελληνικής γης που μεγάλωσε γενιές και γενιές τείνει να εξελιχθεί σε διατροφικό εφιάλτη. Τον περασμένο Φεβρουάριο το συμβούλιο των υπουργών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της ΕΕ προσπάθησε να επιτρέψει στις χώρες της Ευρώπης την καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού TC 1507. Πρόκειται για μια ποικιλία που προορίζεται κυρίως για ζωοτροφή και παραγωγή βιοαερίου. Αυτό δε σημαίνει πως είναι ακίνδυνο για τους καταναλωτές.
Η καλλιέργεια του μεταλλαγμένου καλαμποκιού προκαλεί κινδύνους μόλυνσης άλλων καλλιεργειών, τροφίμων και ζωοτροφών. Δυστυχώς μόνο δώδεκα υπουργοί χωρών μελών της ΕΕ συνέταξαν επιστολή με την οποία καλούσαν τον επίτροπο Υγείας Τόνιο Μποργκ να αποσύρει την πρόταση για την έγκριση του μεταλλαγμένου καλαμποκιού. Δυστυχώς εμείς ως χώρα απείχαμε από τη συγκεκριμένη κίνηση διαμαρτυρίας μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους υπουργούς.
Οπως αναφέρει η Greenpeace, για να απαγορεύσει ένα κράτος - μέλος την καλλιέργεια ενός μεταλλαγμένου οργανισμού, έπρεπε να πάρει πρώτα την άδεια της εταιρίας βιοτεχνολογίας που προωθεί το συγκεκριμένο οργανισμό. Τα απαγορευτικά μέτρα για να μπουν σε εφαρμογή δε θα πρέπει να αντικρούουν την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών κινδύνων που έχει πραγματοποιήσει η ευρωπαϊκή αρχή ασφαλείας τροφίμων, που ώς τώρα δεν έχει γνωμοδοτήσει ποτέ αρνητικά για κάποιο μεταλλαγμένο οργανισμό. Μια πρόταση που έρχεται σε αντίθεση με το γενικότερο ελληνικό και ευρωπαϊκό ρεύμα κατά των μεταλλαγμένων. Παρόμοια πρόταση είχε καταθέσει και η Δανία στο παρελθόν, χωρίς να κατορθώσει να ψηφιστεί από χώρες - μέλη.
Μπορεί το γενικότερο ευρωπαϊκό αλλά και το ελληνικό κλίμα να τάσσεται κατά των προϊόντων αυτών, όμως ο δρόμος των εταιριών των μεταλλαγμένων προϊόντων, από ό,τι φαίνεται, είναι ανοικτός για να περάσουν στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
barbounakisbabis@yahoo.gr

Εκμετάλλευση

Μέχρι τώρα ήταν γνωστά τα «ματωμένα διαμάντια» της Σιέρα Λεόνε. Εικόνες παιδιών που μπαίνουν στα ορυχεία από την ηλικία των τεσσάρων χρόνων, παιδιά που ζουν όλη μέρα βουτηγμένα στα λασπόνερα μας έκαναν να προβληματιστούμε για το αν είναι τόσο σημαντικό για μας να αποκτούμε διαμάντια εις βάρος αυτών που είχαν την ατυχία να γεννηθούν σ' εκείνη τη γωνιά της Αφρικής. Μια άλλη μορφή στυγνής εκμετάλλευσης του ανθρώπου ήρθε πρόσφατα στο φως και αφορά τα «ματωμένα smartphones», με υλικά που προέρχονται από επικίνδυνα ορυχεία της Αφρικής. Διοργανωτές αυτής της επιχείρησης είναι αιμοδιψείς πολέμαρχοι, διεφθαρμένοι στρατιωτικοί και πολιτικοί, συμμορίες οργανωμένου εγκλήματος. Συνένοχοι αυτής της διεφθαρμέμης ιστορίας είναι οι μεγάλες εταιρίες φορητών συσκευών επικοινωνίας. Ο ακτιβιστής και βραβευμένος δημοσιογράφος της Βρετανικής εφημερίδας «Guardian» Τζορτζ Μόνμπιστ σε πρόσφατο ρεπορτάζ του έγραψε πως στο ανατολικό Κονγκό άνθρωποι δολοφονούνται για χάρη «αναβαθμίσεων» όλο και μικρότερης χρησιμότητας στα δικά μας smartphones. Αποκάλυψε ότι για αρκετές εταιρίες δεν υπάρχει διαφάνεια όσον αφορά την προέλευση των υλικών τους, εάν αυτά προέρχονται από νόμιμα ή παράνομα ορυχεία. Στα παράνομα ορυχεία του ανατολικού Κονγκό μικρά παιδιά δουλεύουν καθημερινά σε επικίνδυνες στοές για 12 - 14 συνεχόμενες ώρες. Αν αρνηθούν να εργαστούν ή προσπαθήσουν να διαφύγουν και πιαστούν, τότε ακολουθούν μαστιγώματα, αποκεφαλισμοί «για παραδειγματισμό».
Ντόπιοι πολέμαρχοι έχουν στη δούλεψή τους ανήλικα παιδιά στα ορυχεία του πολύτιμου κολτανίου, από το οποίο εξάγεται το ταντάλιο, υλικό απαραίτητο στην κατασκευή πυκνωτών για τα κινητά τηλέφωνα και τους φορητούς υπολογιστές. Τα τεράστια κέρδη των ορυχείων χρηματοδοτούν βίαιες εθνικιστικές συγκρούσεις παρά την επίσημη λήξη του εμφύλιου πολέμου το 2003. Το φαινόμενο της εμπλοκής των ανώτερων στρατιωτικών αξιωματούχων της χώρας στο εμπόριο των ορυκτών είναι ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα αυτήν. Κάθε φορά που κάνουμε χρήση του κινητού μας, ας προσπαθήσουμε να δούμε την αθέατη όψη της εξέλιξης της τεχνολογίας.


ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου του περιφερειακού συμβουλίου Κ. Μακεδονίας
Barbounakisbabis@yahoo.gr